Instalacja

Jak rozpocząć instalację?

BIOS (Basic Input/Output System, podstawowe procedury wejścia-wyjścia) - zapisany w pamięci stałej, inny dla każdego typu płyty głównej komputera, zestaw podstawowych procedur pośredniczących pomiędzy systemem operacyjnym a sprzętem. BIOS zajmuje się wstępną obsługą urządzeń wejścia/wyjścia, kontroluje transfer danych pomiędzy komponentami takimi jak dysk twardy, procesor czy napęd CD-ROM, inicjuje program rozruchowy.

CMOS - rodzaj pamięci, umożliwia odczyt i zapis. W niej znajduje się konfiguracja BIOS-u, a nie sam BIOS.

Co to znaczy "wejść do BIOS-u"?

Jest to potoczne, niepoprawne wyrażenie. Faktycznie powinno ono brzmieć: "uruchomić program konfiguracyjny setup wbudowany w BIOS, który odczytuje zapisaną w pamięci CMOS konfigurację BIOS-u i daje możliwość jej zmiany".

Nasuwka - metalowy element obudowany plastikową izolacją, mający na celu zamknięcie obwodu. W zależność od umiejscowienia nasuwki, może ona zmieniać działanie układu elektronicznego. Często niepoprawnie używa się słowa zworka, zamiast nasuwka.

Na komputerze PC musisz wejść do BIOS-u i zmienić ustawienia pamięci CMOS. W BIOS-ie firmy Award przy starcie pokazuje się komunikat na dole: "press DEL for enter setup". Więc szukamy podobnych komunikatów i naciskamy co trzeba. Nowsze komputery umożliwiają wybór bootowanego urządzenia po wciśnięciu klawisza - najczęściej F7 lub F12, nie ma wtedy potrzeby wchodzenia do BIOS-u. Jeżeli kupiłeś komputer w jakimś supermarkecie, BIOS może zażądać hasła. Takie hasło to zwykle nazwa sklepu. Jeżeli nie możemy dostać się do BIOS-u zadzwońmy pod numer pomocy technicznej sklepu lub po prostu odkręćmy obudowę i wyciągnijmy baterię z pamięci CMOS. Wiele płyt głównych posiada nasuwkę clear CMOS, którą zwykle należy przestawić w inną pozycję, a następnie wrócić do pozycji wyjściowej (nie musisz dzięki niej wyjmować baterii). Aby zapoznać się z dokładniejszym opisem i znaleźć położenie nasuwki na płycie przeczytaj instrukcję obsługi płyty głównej (słówka kluczowe: jumper i clear cmos).

Gdy dostaniesz się wreszcie do programu konfiguracyjnego, poruszasz się w nim za pomocą klawiatury, czyli strzałek, ENTER-a, i ewentualnie + i - dla zmiany wartości. Musisz szukać czegoś w stylu boot device. Booting to uruchamianie systemu, a device to urządzenie. Należy ustawić tak, aby first boot device (pierwsze uruchamiane urządzenie) nazywało się floppy (dyskietka), second boot device (drugie uruchamiane urządzenie) CDROM (jeżeli masz ich więcej, wszystkie są reprezentowane jako CDROM; w BIOS-ie AMI musisz określić na innej planszy preferowany napęd). Kolejne urządzenia powinny być dyskami twardymi. Tak skonfigurowany system powinien bez problemów uruchomić instalatora systemu Linux i każdego innego.

Pewnie nietrudno zgadnąć, że po wykonaniu tych czynności, trzeba włożyć pierwszą płytkę z Linuksem do napędu jeszcze przed uruchomieniem systemu (np. Windowsa) z dysku twardego.

Jeszcze jedno: nie będę udawał, że umiem zainstalować Linuksa na Macu, ta ikonka w menu jest tylko po to, żeby zasłonić logo Windowsa ;). Mimo wszystko instalacja Linuksa na Macu jest jak najbardziej możliwa i pewnie nie wiele trudniejsza od tej na PC.