Ze strony dystrybutora. Skoro już wiesz, że potrzebujesz dystrybucji a nie tylko jądra, wiesz już jakiej chcesz dystrybucji, musisz po prostu poszukać na googlach nazwy dystrybucji i, korzystając z jej strony odnaleźć dział download czy cokolwiek innego. Dystrybucję można zwykle ściągnąć z serwera FTP, choć niektórzy dystrybutorzy zachęcają do korzystania z torrenta, czy programów ściągających własnej produkcji (Debian). Na serwerze FTP znajduje się zwykle tzw. obraz ISO. Jest to jakby odbicie zawartości płytki. Każdy normalny program do nagrywania jest w stanie nagrać taki obraz jako płytę CD czy DVD (ważne jest, aby nie nagrywać obrazu jako pliku, tylko jego zawartość). Osobną filozofią jest połapanie się w nazwach katalogów i architekturach. Niektóre komercyjne dystrybucje próbują dezorientować użytkownika i wciskają starsze wydania. Najlepiej zapytać na grupie dyskusyjnej, czy jakimś forum.
Musisz wiedzieć też, że obrazy ISO mające w nazwie ciąg x86_64 są przeznaczone dla procesorów 64 bitowych. Dla 32 bitowych są pliki mające w nazwie x86, gdzie x jest zastępowany przez 3,4,5 lub 6. Ogólnie rzecz biorąc, możesz zainstalować każde z tych wydań, tylko nie instaluj 64 bitowego systemu na 32 bitowym procesorze. Dla Macintosha powinieneś rozejrzeć się za architekturą PowerPC (PP). Jeśli interesują Cię szczegóły, sprawdź na wikipedii ten i pokrewne artykuły.
Masz wolne łącze?
Możesz też kupić płytki za grosze na Allegro.
© Marcin Kocur (marcin2006 AT gmail COM), licencja: Creative Commons 3.0 Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Na tych samych warunkach